Libis ng Nayon

Sa libis ng nayon ako nagmula

Sa gilid ng punung kawayanan

Sa may daang pilapil

Sa may dulo ng palayanan

Doon mandiy nakatirik

Munting aming tahanan

Tanaw sa bintanay matayog na bundok

Sa ibaba’y gintong taniman

Saklob ng asul na langit

Sa taas ng yaring kagandahan

Ibong Malaya at huniy

Pumapailanlang sa haring araw

Sa may ilaya naman sa dakong burol

Ang landas ng isang salaming ilog

Sa kulay ng langit, mandiy kaylugod

Sa katahimikan niyang masid

wag mo sanang itutulot

Pumalaot sa gitna ay lalim

Niyang waring pinakapusod

Habang bagtas naman

Ang daang hatid ng paragos

Sa bawat paligid nitoy mga puno ng niyog

Sa lilim ng kalinga niyat kaway

Hatid ay hanging lamig-lubos

sa mga magsasakang maghapong pagod



at sa pagsapit ng isang pagkulimlim

sa papalubog na araw

mistulang iginuhit ng pintor ang langit sa kariktan

mababanaag ang gawa ng isang Maykapal

kasabay ng salimsin, bango ng libis ng nayon



at muling iindap ang bunsol sa magdamag

sa dilim ng gabing hatid ng kanayunan

sa musikang aliw ng kiskis ng kawayanan

at huni ng gabing ibon…

diwa koy mahihimbing sa katahimikan

May luha ang isang tagumpay

Naalala kita ngayon habang pigil ang mga luha

Habang tangan sa kamay ang diploma ng tagumpay

Ikaw ang nais na makapiling, hiling sa Maykapal

Ngayong nagbunga na ang matagal mo ng paghihintay



Ngunit tila kimi ang hakbang ng bawat paa ko

Papalayo sa entablado ng mga hurado

At binging di alintana ang bawat palakpakan

at mga bating hatid ng mga nangatuwang magulang



Malayang nangilid ang luha ng alaala mo

Para saiyo ang araw ng aking pagtatapos

Sayo nais ialay mga papuring nilalaan

Ikaw ang siyang inspirasyon ng aking nakamtan



Ngunit di ito ang nais ko kapalit ng isang tagumpay

Ni di ipagpapalit ang buhay mo sa isang rolyong papel

Ito ba ang kapalit ng pagsisikap mo mahal na inay

ang igupo ka ng katawang pagod sa kabilang buhay



Ahh!



Sa tapat ng iyong puntod ay aking inaalay

Isang munting papel ng ating mga pagsusumikap

Ito ang nais mo noon pa aking mahal na inay



…. kung kapiling ka sana, ikaw ang tunay kung tagumpay

Anihan sa nayon

Yukod sa init ng tagaraw,habang tangan

ang gapas na muli ay siyang nasilayan

Sa pagkakatago noong isang anihan

pigil sikil at pag-unday sa punung palay



Yakap higpit sa pagpasan

Mga kumpol ng timbong ginto

Sa putik ng kalupaan

Naipon at naghihintay



Umihip ang isang amihan

Habang sunod sa tila kaway

Mga kiskis ng dahon na tuyot

aliw sa magsasakang pagod



Nakatirik ang tuyong anahaw

sa gitnang pusod ng palayanan

Upang doon ay maisalansan

gintong dulot ng isang tagaraw



Butil-butil sa hampas ng lakas

ang batong di natinag sa tatag

Upang aning asam ay makalap

Sa banig na buli’y nakalatag



Giniik ng mga paang hubad

sa timbong palay ay mabukod

Dayaming hugot na pinisan

ngayo’y sang-tumbok na salansan



Umihip ka pa sana hanging lakas

Sa bilaong likom ang aning butil

Sa paglipad ng ipa’t dahong palay

Dasal ang saganang ani ng tagumpay

Paghihintay ni Ina kay Ama

…kumakampay ang sanga ng ipil
sa pagdaan ng hanging lamig
sa pagbuhos ng gabing ulan
iindap indap ang ilaw ng bunsol
madilim ang gabing panglaw
sa anino mong hiling na naroon
kaluskos ng daho’t sanga
munting takot din ng loob
bumakas ang paglakas ng ulan
badya ng unos sa magdamag
titig sa bawat paligid
anino ng bawat larawan
kaluskos at tila pagkatok
sa dingding ay tila kabang bigla
pigil bawat paghinga
kung may magdaraang kakaiba
ungol ng kung ano-ano
dilim ng kaparangan ay wala
aninong bumabagtas
papalapit naway ikaw na
at kung hindi man
pinid ng pinto at silid
sa tarangkahan ay ipit sikil
kandado ng takot at pangamba
…ahh panglaw ng gabiy sanay lumipas na
sa pagdating mo’y dasal
naway ligtas ka
at ang bawat agam agam
sa aking puso ay mawala..

Liza

Mahirap palang iwasan ang isang tagpo
sa buhay at ang alaalang naiwan mo
Mahirap malaman na ikaw pa rin
ang pagibig,laman nitong damdamin

Di ko yata kayang iwanan ang isang kahapon
kasama tanging iniingatang pagkakataon
Ng makasama ang pinapangarap ko
pagibig na kala koy di maglalaho

Sa buhay lahat yata ay nagbabago
ang oras man ay laging tumatakbo
Gayun din pala ang yugto sa atin
akalay lagi, puso moy magiging akin

Mahirap limutin ang iyong mga ngiti
tamis na dulot iningatang sandali
Sayo lamang natutong magmahal itong puso
sayo rin natutong tanggaping magkakalayo

Iningatang mga alaalay sayo lang nais magbalik
sa isang pagkakataong ikay nakasama
at tanging dalangin sa Maykapal na di na matapos pa
pagmamahalang bigla na lamang ay nawaglit

ahh!ngunit, paalam na sa isang kahapon
paalam sa isang tunay na pagmamahal
muling maghihintay sa isang pagkakataong
lumisan ang lungkot na dulot ng isang ikaw

ang buhay at ang puno

Kung minsan ang buhay ng taoy tulad ng isang puno, na kung mamasdang mabuti sa bawat hampas ng hangin ay tila mabubuwal o kaya namay may ilang nabuwal na nga, sa pagsuko nilang lumaban sa unos ng buhay ngunit marami ding nagtagumpay na makitang muli ang bukang liwayway matapos ang unos na dumaan, lalong tumitibay sa pagdaan ng panahon, at sa bawat hamon ng buhay ay matatag na sinusuong ang bawat pagsubok, maaaring kagaya din ang iba na nadala na ng malakas na hangin at ngayoy nangabuwal na sa lupa nawalan na ng pag asa o sumuko na, hindi lahat ay tumatanda o umaabot sa rurok ng itaas upang tingalain, ganun din ang mabuhay hindi lahat ay natututo sa mga pagkakamali upang maabot ang mga hinahangad, dumarating din ang minsan na kapag naitulak ka ng hangin ay tila wala ng pagasa pa, ang iba namay natututong sumunod sa agos ng buhay sa lakas ng unos upang hindi mabali ang mga sanga o kayay mabuwal ng tuluyan, kung minsan kasiy hindi rin katapangan ang lumaban lang at magmatigas sa agos ng buhay o sa tulak ng hangin, kung minsan din ay nangangailangan din na sumunod tayo at tanggapin ang hamon ng buhay kahit na tayoy yumukod paminsan minsan pagkat dun tayo natututo at dun tayo nagiging matibay...tulad din ng mga puno,kagaya ng isang buhay.

Pagbabalik

..nakita ko ang isang kababata makalipas ang labindalawang taon sa aking pagkakatanda, at sa aming pagkikita ay di maawat ang kwento nya sa nangyari sa buhay nya matapos ang mahabang taon ng pagkakalipat nila sa ibang bansa habang tagay ang lambanog na puro, nagbalik sila upang dumalaw sa isang kamaganak at upang magbakasyon na rin, hindi lingid na malaki na ang pinagbago nya ngunit andon pa rin ang di maalis na pagkakakilala ko sa kanya ang di maitagong tatak taga-silangan, nakakatuwa lang isipin na kahit ngiwi na sa alak na puro ay andon pa ring ibinabandera niya ang tatag pinoy sa inuman, ni wala na ngang pulutang nakahapag ngunit antibay pa rin sa tagay, nabanggit niya ang balak niyang pagbabalik sa pinas matapos lang daw ang kurso niya sa medisina sa toronto at tutal ay may bahay pa naman silang naiwan doon na pansamantalang tinutuluyan ngayon ng mga kamag-anak na nangangalaga doon,..noon pa man ay naikuwento na rin sa akin ng ama niyang nagbakasyon noon ang tungkol sa bagay na yon ngunit hindi ko muna pinaniwalaan, lingid sa kanya'y nais kung ibalita sana ang sitwasyon ng pinas at ang mga lumuluwas na propesyonal sa ibang bansa, ngunit naunahan ako ng sagot niya na nakapagdesisiyon na siya sa pagbabalik at napag usapan na ng pamilya niya ang bagay tungkol doon...hindi ko alam kung ano ang dahilan niya ngunit humahanga ako sa isang tulad niya kung mangyari man, matapos ang ilang buwan ding pamamalagi ay lumipad muli ang mag anak dala dala ang mga ilang kakaning pinoy, may maruya,sinukmani,sapin-sapin,tamalis at kung anu anu pa at siyempre ang lambanog na may babad langka...--naisip ko lang ngayon... na kayraming mga kababayan natin ngayon ang nangangarap mangibang bayan at karamihan na ngay lumuwas na upang doon na manirahan at magtrabaho kapalit ng isang pag asa ng magandang buhay, ngunit ang tulad naman niya'y naghahangad na muling magbalik dito sa isang dakilang layunin, ahhh baka naman kaya namiss lang niya ang paginum ng lambanog na tila salat sa toronto...wari ko lang