Upos na buhay

Hindi ko nakita ang kapayapaan sa paglubog ng araw ngayon
Na dati’y nalalasap ko sa tuwing minamasdan ang paglubog nito
Hindi ko pansin ang ganda ng kulay ng langit at tila kimi sa pagkakaupo
Wala ang kasagutan sa mga tanong ko ng hapong ‘yon
Wala ang saya na dati’y dulot nang hampas ng mga alon
Wala ang sarili,dinala ng isang alaala ng kahapon..

Naglulunoy sa usok ang isipan sa bawat buga ng munting karamay
Naglalaro ang nakaraan ngunit nabubuhay ang sarili sa pasanin nang hinaharap
Napapawi ang pangungulila ngunit ang kinikimkim ay nadarama
Nawawala na rin ng bahagya, sa bawat alapaap ng usok na kanyang dala
Sa isang kaha ng kamatayan, sa panandaliang aliw ng laro sa baga

hindi tulad nang minamahal na nawawala sa pagdaan ng oras
sa sinding upos ay kagyat siya’y naririyan
di nanunumbat, nanunudyo, tahimik na siyay naglalaan
ng oras sa tuwing nanaisin, sa sindi ng apoy siya’y kaagapay
tila ba nakatitig lang at nakikiramay

ngunit alam ko sa sarili kong siya’y kathang isip lamang
na laging hinahanap.. inimbento ng mundo ko.. kahit na
malungkot mang sabihing pinili ko
at sa kamatayan ay maaaring biglang patunghan
ahh…pikit bugang nilalasap sa oras na ninais ko
sa oras na ako’y nangangailangan…

upos ng buhay ko’y tila alam niya kung hangang saan ang kahahantungan..

Munting Pagdamay ng Pipit

Sa aking paglipad sa malayang himpapawirin

panatag ang loob na lubos aking mararating

ang matayog na bundok at luntiang kakahuyan

karatig ng nayon,ilog at ibabang kaparangan


Sa tuwing ikakampay ko ang aking pakpak

sa bagwis mang munti’y aking nalalasap

kalayaang loob sa aking bawat paglipad

tila mararating din ang tayog ng alapaap


Sa ibaba koy tanaw ang gintong bukirin

na ngayoy kumakaway sa ihip ng hangin

minsay nakayukod na sa lakas ng pagihip

at sa bigat na dulot ng kumpol aning bitbit


At sa dako doon ay ang sigla ng sikat haring araw

sa bukirin ay nakamatyag sa buong maghapon

upang sa pagdating ng tagulan sa bukiri’y siyang bantay

bahagharing magbabanta sa magsasakang pagod


...ahh at ang huni ko'y sa inyo makikiramay

bawat awit koy katumbas ang inyong paghahangad

na ‘di huminto yaring pagihip ng amihan

kasabay ng sipol ninyo,hiling itaboy ang pag ulan

Huling Paglayo

Kung sakaling bukas akoy lumayo
At bakas ng alaala ko’y di mo na makita
Tutuparin ko ang isang pangako
Na muling maging maligaya ka

Dadaanin ko na lang sa isang sulat
Ang huli kong paglayo
Ito lang ang alam kong paraan
Upang di mabatid ang nadarama mo ngayon

Habang may lakas pa akong natitira
Upang sayo ay lumisan
Wag mong isiping hindi kita mahal
alam mong ito lang ang tanging paraan

At kung mabasa mo na ang lahat
Ginawa ko ang sa atiy nararapat
Kapalit ng paglaya ng ating kahapon
Ng isang dating pagmamahalan

Habang kaya ko pang lumayo sayo
habang natitiis ko pa ang nararamdaman

Hindi marahil ito ang tinadhana
ngayong mayron ng sayo’y nagmamahal

..paalam

Si Lolo Igme

Tanaw sa bintana ang isang liwanag ng gabi

at ang simoy ng hanging lamig ay nadarama

tila may kumukurot sa puso

at tila muli'y naaalala ka



limang taon na din ang sa atiy lumipas

ng ang huling paskong pinagsamaha'y alaala pa

ang ngiti mong sa akiy kaakit akit

at ang dasal nating habang buhay magkakasama



mas mahirap palang mabuhay ng nagiisa

sa tahanang naiwan mo sa bawat sulok ay alaala

sa bawat paglingon ay hinahangad ka

at sa halimuyak ng paligid na tila iyong dala



ganito pala ang mabuhay ng wala ka na

sa mga anak na malayo at ikaw noon ang kasama

nalulungkot ka din kaya sa t'wing nais mo akong hawakan

sa hanging lamig na lang doon ko ngayon nadarama



Hindi ito ang akala kong kahihinatnan

ng pumanaw ka sa araw ng pasko aking mahal...



at ngayon ngay muli kong hinihiling sa Maykapal

sanay makasama ka na sa liwanag ng kapaskuhan

Sanay may minsan pa

Tulad ng isang dumaraang payapa na hapon ng buhay

sa lilim ng papalubog na araw sa dakong silangan

at huni ng dumarapong mga ibon mula sa malayong paglalakbay

ang sarili koy nagmumuni sa mga araw na dumaan



Mga pagkakamaliy hindi lingid sa sarili tungo sa isang paglalakbay

sa daang pinili ko mula noon at sa simula ng aking paghakbang

sa damuhang paligid,sa batuhang landas at sa patag na kaparangan

pagkakamaliy dala dala sa landas ng aking buhay


Maaaring hindi ko na maibabalik pa ang dating maling tinahak

Sa mga mahal sa buhay ay naging pasakit at kanilang dinamdam

sa mga kaibigang lubos ay nagtakwil,sa huliy sila pa ang tapat

Sarili koy muling bumabalik humihingi ng inyong tawad



…ahh at akoy muling magbabalik sa simula na tayoy nagkakilala

sa bangka ng buhay nyo nais kong muli sa inyoy makisabay

hindi man mapawi ang hapdi dala ng minsang pagkakasala

hayaan nyong samahan ko kayo sa inyong paglalakbay





Ahh sanay…may minsan pa…

naalala ka

...malamig ang simoy ng hangin sa may paanan ng bundok ng hapong yon...

...tila tumigil din ng bahagya ang pagihip nito kasabay ng unti unting pagbagsak ng mga dahon...

...bumubulong ang hangin sa mga puno ng pino at huni ng mga ibong gala'y tila dumaramay sa katahimikan...

...kaybango ng halimuyak ng ilang ilang sa dako roon ngunit di pansin sa pagkakaupo...

...mga bulaklak na alay ay nangatuyo na sa pagdaan ng mga araw na akoy wala...

...hapon na naman at naaalala ka,ngayoy tinititigan ka ng buong pagsumamo...

...muling bumabalik upang makausap ka at makaramay...

...mapag alayan ng mga kwento, hinanakit sa mga nagdaang araw...

...sa pagkapikit ay muling bumabalik ang mga alaala mo kasabay ng muling pagpatak ng mga luha...

...bumulong ka sa akin tulad ng hanging nagdaraan,

...alam kong batid mo ang lahat sa akin at ang pangungulila...

...nasaan ka man alam kong masaya ka at muling maghihintay...

...dala koy ang ibig mo inay, mga rosas mula sa dati'y iyong hardin,

...paalam na inay, muli akong magbabalik upang dalawin ka at pag alayan sa iyong himlayan...

...salamat sa iyong pakikinig sa aking hinagpis at pagdamay...

Libis ng Nayon

Sa libis ng nayon ako nagmula

Sa gilid ng punung kawayanan

Sa may daang pilapil

Sa may dulo ng palayanan

Doon mandiy nakatirik

Munting aming tahanan

Tanaw sa bintanay matayog na bundok

Sa ibaba’y gintong taniman

Saklob ng asul na langit

Sa taas ng yaring kagandahan

Ibong Malaya at huniy

Pumapailanlang sa haring araw

Sa may ilaya naman sa dakong burol

Ang landas ng isang salaming ilog

Sa kulay ng langit, mandiy kaylugod

Sa katahimikan niyang masid

wag mo sanang itutulot

Pumalaot sa gitna ay lalim

Niyang waring pinakapusod

Habang bagtas naman

Ang daang hatid ng paragos

Sa bawat paligid nitoy mga puno ng niyog

Sa lilim ng kalinga niyat kaway

Hatid ay hanging lamig-lubos

sa mga magsasakang maghapong pagod



at sa pagsapit ng isang pagkulimlim

sa papalubog na araw

mistulang iginuhit ng pintor ang langit sa kariktan

mababanaag ang gawa ng isang Maykapal

kasabay ng salimsin, bango ng libis ng nayon



at muling iindap ang bunsol sa magdamag

sa dilim ng gabing hatid ng kanayunan

sa musikang aliw ng kiskis ng kawayanan

at huni ng gabing ibon…

diwa koy mahihimbing sa katahimikan